افئین به طور طبیعی در گیاهان وجود دارد (مثلاً دانه‌های قهوه، برگ‌های چای، دانه‌های کاکائو، دانه‌های کولا). همچنین به غذاها و نوشیدنی‌ها اضافه می‌شود (مثلاً نوشابه کافئین‌دار، نوشیدنی‌های انرژی‌زا). اگر کافئین به غذایی اضافه شود، باید در فهرست مواد تشکیل‌دهنده روی برچسب غذا ذکر شود. بیشترین میزان مصرف کافئین در ایالات متحده از قهوه، چای و نوشابه حاصل می‌شود. 

نوشیدنی‌های کافئین‌دار از نظر میزان کافئین بسیار متفاوت هستند. نوشیدنی‌های قهوه کافئین‌دار شامل قهوه دم‌کرده (12 میلی‌گرم در هر اونس مایع)، قهوه فوری (8 میلی‌گرم در هر اونس مایع)، اسپرسو (64 میلی‌گرم در هر اونس مایع) و نوشیدنی‌های مخصوص ساخته شده از قهوه یا اسپرسو، مانند کاپوچینو و لاته هستند.

میزان کافئین در سایر نوشیدنی‌ها مانند چای سیاه دم‌کرده (6 میلی‌گرم در هر اونس مایع)، چای سبز دم‌کرده (2-5 میلی‌گرم در هر اونس مایع) و نوشابه کافئین‌دار  (1-4 میلی‌گرم در هر اونس مایع) نیز متفاوت است. نوشیدنی‌های موجود در دسته نوشیدنی‌های انرژی‌زا بیشترین تنوع را دارند (۳-۳۵ میلی‌گرم در هر اونس مایع).

بخش عمده‌ای از شواهد موجود در مورد کافئین بر مصرف قهوه تمرکز دارد. مصرف متوسط ​​قهوه (سه تا پنج فنجان ۸ اونسی در روز یا تأمین حداکثر ۴۰۰ میلی‌گرم کافئین در روز) می‌تواند در الگوهای غذایی سالم گنجانده شود.

این راهنما در مورد قهوه با شواهد قوی و مداومی ارائه شده است که نشان می‌دهد در بزرگسالان سالم، مصرف متوسط ​​قهوه با افزایش خطر بیماری‌های مزمن عمده (مانند سرطان) یا مرگ زودرس، به ویژه از بیماری‌های قلبی عروقی، همراه نیست.

 شواهد محدود و متفاوتی از کارآزمایی‌های تصادفی کنترل‌شده در دسترس است که رابطه بین نوشیدنی‌های انرژی‌زایی که محتوای کافئین بالایی دارند و عوامل خطر قلبی عروقی و سایر پیامدهای سلامتی را بررسی می‌کنند.

 علاوه بر این، نوشیدنی‌های کافئین‌دار، مانند برخی از نوشابه‌ها یا نوشیدنی‌های انرژی‌زا، ممکن است شامل کالری حاصل از قندهای افزوده باشند و اگرچه خود قهوه کالری کمی دارد، نوشیدنی‌های قهوه اغلب حاوی کالری افزوده از خامه، شیر کامل یا ۲٪، خامه و قندهای افزوده هستند که باید محدود شوند.

همین ملاحظات در مورد کالری اضافه شده به چای یا سایر نوشیدنی‌های مشابه نیز صدق می‌کند./ف.نوروزی فرد

«فرهنگ میرزاوندی » کارشناس ارشد علوم تغذیه، دانشکده تغذیه و علوم غذایی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز